Numer SS:
177 002 (wstąpił 05 kwietnia 1934 r.)

Numer NSDAP:
149 345 (wstąpił 01 sierpnia 1929 r.)

Urodzony: 17 marca 1901 r. w Schochwitz / Halle-an-der-Saale.
Zmarł: 17 marca 1970 r. w Santa Rosa de Calamuchita, prowincja Cordoba, Argentyna (rak płuc).

Promocje:

Fahnenjunker.: 1918 r.
SA-Standartenführer.: lipiec 1931 r.
SS-Anwärter.: 05 kwietnia 1934 r.
SS-Obersturmbannführer.:
Unteroffizier der Reserve (podoficer rezerwy).: 26 czerwca 1935 r.
Feldwebel der Reserve (starszy sierżant rezerwy).: 1936 r.
SS-Standartenführer.: 20 kwietnia 1936 r.
SS-Oberführer.: 30 stycznia 1937 r.
Leutnant der Reserve (podporucznik rezerwy).: 01 października 1937 r.
SS-Obersturmführer der Reserve der Waffen-SS.: 25 kwietnia 1940 r.
SS-Hauptsturmführer d.R. Waffen-SS.: 23 maja 1940 r.
SS-Brigadeführer.: 07 września 1940 r.
Generalmajor der Polizei.: 07 stycznia 1942 r.
SS-Gruppenführer und Generalleutnant der Polizei.: 09 listopada 1943 r.
Generalleutnant der Waffen-SS.: 01 lipca 1944 r.

Kariera:

Prywatna nauka w domu.: 1906 - 1911 r.
Kadet Preussische Armee Kadettenkorps.: 1911 - 1918 r.
Wstępuje jako Fahnenjunker do Husaren-Regiment Nr. 10, (nie był na froncie).: 1918 - 1919 r.
Służba w Freikorps, 6 tygodni z Freiwilliges Landesjägerkorps "Maercker " w Halle.: 1920 r.
Członek Stahlhelm - Bund.: 1923 - lipiec 1929 r.
wstępuje do NSDAP i SA: 01 sierpnia 1929 r.
Ortsgruppenleiter NSDAP w Eisleben.: 01 sierpnia 1929 - 1930 r.
Parteiredner (mówca NSDAP).: 1929 - 1934 r.
Kreisleiter NSDAP w Mansfelder Seekreis.: 01 luty 1929 - 25 marca 1934 r.
Edytor pisma NSDAP "Der Mansfelder " w Eisleben.: 1930 - 1933 r.
W okresie do 30 stycznia 1933 r. siedział 11 razy w więzieniu za obrazę przeciwników politycznych oraz był trzy razy ranny w walkach z komunistami.
Służba w Motor-SA / SA-Untergruppe Halle-Merseburg / SA-Gruppe Mitte /Gau Halle-Merseburg.: lipiec 1931 - luty 1932 r.
Odchodzi z S.A.: luty 1932 r.
Gauinspekteur West NSDAP w Gau Halle - Merseburg.: 1933 - 25 marca 1934 r.
Pełni obowiązki Landrata w Eisleben.: luty 1933 - 01 maja 1933 r.
Poseł do Preussischen Landtagu (reprezentuje Wahlkreis 11, Merseburg).: 05 marca 1933 - 14 października 1933 r.
Członek Kreistag i Kreisausschuss w Eisleben.: marzec 1933 - kwiecień 1934 r.
Poseł do Reichstagu (Wahlkreis 11, Merseburg do 10 kwietnia 1938, później Wahlkreis 31, Württemberg).: 12 listopada 1933 - 08 maja 1945 r.
Wstępuje do SS, przydział służbowy do 7.SS-Standarte.: 05 kwietnia 1934 r.
Dowódca 46.SS-Standarte.: 05 kwietnia 1934 - 30 września 1935 r.
Adiutant Reichssportführer (szefa sportu w III Rzeszy) Hansa von und Tschammer Osten.: 06 luty 1935 - 14 listopada 1938 r.
Szkolenie rezerwy w MG.-Kompanie /II. Bataillon/ Infanterie - Regiment 10.: 26 czerwca 1935 - 07 sierpnia 1935 r.
Szkolenie rezerwy w MG.-Kompanie /II. Bataillon/ Infanterie - Regiment 10.: 27 sierpnia 1935 - 26 września 1935 r.
Szkolenie rezerwy w I. Bataillon /Infanterie - Regiment 53.: 20 maja 1936 - 30 czerwca 1936 r.
Dowódca "Des Führer Standartenblocks" podczas Reichsparteitagu w Norymberdze.: 1936 r.
Dowódca SS-Abschnitt X (HQ: Stuttgart).: 20 września 1936 - 01 lipca 1938 r.
Oficer rezerwy w Infanterie - Regiment 119.: 01 października 1937 - ??
Urlop zdrowotny.: 05 marca 1938 - 03 kwietnia 1938 r.
Dowódca SS-Abschnitt XXXIII (HQ: Schwerin - Meckelmolch).: 01 lipca 1938 - 14 listopada 1938 r.
Przedstawiciel zakładów "Salzdetfurth - Konzern", "Kali - Werke" i "Und Mansfeld AG Eisenhütten", (1000 RM miesięcznej pensji). sierpień 1938 - ??
Przeniesiony do Persönlichen Stab RFSS jako 1. Adjutant Reichsführera SS.: 14 listopada 1938 - 09 października 1939 r.
Kierownik "Der Adjutant Hauptabteilung SS Reichsführer-SS " w Hauptamt Persönlicher Stabes des Reichsführers-SS.: 08 czerwca 1939 - 31 stycznia 1941 r.
Dowódca "Volksdeutschen Selbstschutzes" w Danzig-Westpreussen. Był on osobiście odpowiedzialny za masowe morderstwa na Polakach, brał w nich udział, osobiście rozstrzeliwując aresztowanych.: .: 03 września 1939 - 20 listopada 1939 r.
Oddelegowany do "Der Befehlshaber Ordnungspolizei" w obszarze Armeeoberkommando 4.: 13 września 1939 - 01 grudnia 1939 r.
W raporcie do Kurta Daluege, doniósł że jego Selbstschutz aresztował 17 667 ludzi i zlikwidował 4 247 Polaków do 05 października 1939 r.: 07 października 1939 r.
Oddelegowany do sztabu HSSPF "Ost", (Friedrich-Wilhelm Krüger (HQ: Krakow).: grudzień 1939 - grudzień 1940 r.
Jako oficer rezerwy służy w SS-Regiment "Germania"/SS-Verfügungstruppen-Division. Bierze udział w wojnie z Francją.: 25 kwiecień 1940 - 01 sierpnia 1940 r.
O Odchodzi z Waffen SS z powodu choroby.: 01 sierpnia 1940 r.
Oddelegowany do Persönlichen Stab RFSS.: 01 sierpnia 1940 - 19 luty 1944 r.
Tymczasowo oddelegowany do Hauptamt Ordnungspolizei, w celu zapoznania się z policyjnymi obowiązkami.: 15 luty 1941 - 15 kwietnia 1941 r.
Tymczasowo oddelegowany do Reichssicherheitshauptamt i Gestapo, w celu poznania procedur obowiązujących w śledztwie.: 15 kwietnia 1941 - 15 maja 1941 r.
Dowódca SS i Policji SSPF w Generalbezirk Tschernigow (Czernihów).: 22 października 1941 - 09 listopada 1941 r.
Dowódca SS i Policji SSPF w Simferopol (Symferopol).: 09 listopada 1941 - 06 października 1943 r.
Dowódca SS i Policji SSPF w Generalbezirk Taurien - Krim.: 06 grudnia 1941 - 19 luty 1944 r.

Sprawozdanie von Alvenslebena jako SSPF na Krymie, z dnia 19 kwietnia 1943 r., opisuje szczegółowo akcje przeciw partyzanckie jakie miały w okresie od 03 września 1942 do 18 kwietnia 1943 r. W wymienionym okresie przeprowadzono 52 operacje, podczas których zabito 3 111 partyzantów oraz aresztowano podejrzanych, przy stratach własnych wynoszących: Niemcy - 1 zabity, 14 rannych, Rumuni - 31 zabitych, 64 rannych, Tatarzy - 6 zabitych, 22 rannych.

Dowódca SS i Policji SSPF w Generalbezirk Nikolajew (Mikołajów).: 06 października 1943 - 11 luty 1944 r.
Urlop zdrowotny z powodu chorób jakich nabawił się w południowej Rosji, leczył się m. in. od 01 LISTOPADA 1943 w SS-Lazarett w Hohenlychen.: 10 października 1943 - 11 luty 1944 r.
Wyższy Dowódca SS i Policji HSSPF Schwarzes Meer (HQ: Nikolajew/Mikołajów), podlegał HöSSPF Ukraine. Pełónił tą funkcję mimo swojej choroby i leczenia w Rzeszy.: 22 października 1943 - 19 luty 1944 r.
Dowódca SS-Oberabschnitt "Elbe" i jednocześne Wyższy Dowódca SS i Policji HSSPF Elbe.: 19 luty 1944 - kwiecień 1945 r.
Komendant obozów jenieckich (Höhere Kommandeur der Kriegsgefangenen) w Wehrkreis IV.: 01 października 1944 - kwiecień 1945 r.

Odznaczenia m.in.:

Traditions-Gau-Abzeichen ("Ehrenzeichen 1925" des Gaues Halle-Merseburg der NSDAP).: 12 listopada 1933 r.
Ehrenwinkel für alte Kämpfer.: luty 1934 r.
Julleuchter der SS.: 16 grudnia 1935 r.
SA-Sportabzeichen in Bronze.: 01 grudnia 1937 r.
Deutsches Reichssportabzeichen in Silber.: 01 grudnia 1937 r.
Ehrendegen des Reichsführers-SS.: 01 grudnia 1937 r.
Totenkopfring der SS.: 01 grudnia 1937 r.
Goldenes Ehrenzeichen der NSDAP.: 30 stycznia 1938 r.
Medaille zur Erinnerung an den 1. Oktober 1938.: 1939 r.
Medaille zur Erinnerung an den 13. März 1938.: 1938 r.
Medaille zur Erinnerung an die Heimkehr des Memellandes.: 1939 r.
Danzig Kreuz I. Klasse.: 26 listopada 1939 r.
Kriegsverdienstkreuz II. Klasse mit Schwertern.: czerwiec 1940 r.
Medaille "Winterschlacht im Osten 1941/42".: 1942 r.
Ordinul Coroana României II i I kl (Rumunia).: 17 grudnia 1942 r.
Medalia Cruciada împotriva comunismului (Rumunia).: 22 stycznia 1943 r.
Kriegsverdienstkreuz I. Klasse mit Schwertern.: 03 luty 1943 r.
Национален орден за гражданска заслуга (Bułgaria).: 03 marca 1943 r.
Krimschild.: 01 czerwca 1943 r.
Marea Cruce Ordinul Coroanei României.: lipiec 1943 r.
1939 Eisernes Kreuz II. kl.: 1944 r.
Dienstauszeichnung der NSDAP in Silber.: 1944 r.
Dienstauszeichnung der NSDAP in Bronze.: 1944 r.
SA-Sportabzeichen in Silber.
Deutsches Reitersportabzeichen in Bronze.
SS-Zivilabzeichen (Nr. 64 820).

Po wojnie:

Zatrzymany w maju 1945 r. przez oddział brytyjski. Został internowany w dawnym obozie Neuengamme, z którego uciekł 11 września 1946 r. Przez krótki okres czasu ukrywał się w Schochwitz.
Następnie, korzystając z pomocy kościoła ewangelickiego, wraz z rodziną ucieka do Ameryki Południowej.
Przybył do Buenos Aires w 1949 r., i żył tam pod fałszywym nazwiskiem Carlos Luecke. 15 września 1952 r. otrzymał obywatelstwo argentyńskie, mieszkał w Buenos Aires do lipca 1956 r. Przenosi się do Santa Rosa, gdzie mieszka niepokojony przez nikogo. Jest zaprzyjaźniony z dyktatorem Peronem.
Zaocznie został skazany na karę śmierci przez polski sąd w Toruniu, jako odpowiedzialny za morderstwo co najmniej 4 247 Polaków jako dowódca Selbstschutz w 1939 roku.