Numer SS:
308 238 (wstąpił 11 listopada 1938 r.)

Numer NSDAP:
1 373 131 (wstąpił 01 listopada 1932 r.)

Urodzony: 04 września 1894 r. w Otterndorf.
Zmarł: 24 września 1977 r. w Bordesholm.

Promocje

Leutnant (Podporucznik).: sierpień 1915 r.
Oberleutnant (porucznik).: ??
Hauptmann der Polizei (kapitan).: maj 1923 r.
Oberstleutnant der Schutzpolizei (podpułkownik).: 12 czerwca 1938 r.
SS-Sturmbannführer.: 11 września 1938 r.
SS-Obersturmbannführer.: 07 września 1939 r.
SS-Standartenführer und Oberst der Schutzpolizei.: 01 kwietnia 1940 r.
SS-Oberführer und Generalmajor der Polizei.: 09 grudnia 1941 r. (inna data to 22 grudnia 1941 r.)
SS-Brigadeführer und Generalmajor der Polizei.: 26 marca 1942 r.
Generalleutnant der Polizei.: 09 sierpnia 1942 r.
SS-Gruppenführer und Generalleutnant der Polizei.: 09 listopada 1942 r.
SS-Obergruppenführer und General der Polizei.: 15 marca 1944 r.
SS-Obergruppenführer und General der Waffen-SS.: 01 grudnia 1944 r.

Kariera:

Służba w 64 Rezerwowym Pułku Piechoty (front zachodni).: 1914 - 1915 r.
Służba w 58 Pułku Piechoty.: 1915 - 1918 r.
Członek Freikorps (Zagłębie Ruhry, Śląsk).: 1918 (?) - listopad 1919 r.
Zwolniony z wojska.: 20 stycznia 1920 r.
Oberleutnant/Hauptmann policji mundurowej (Düsseldorf).: 1920 - grudzień 1923 r.
Aresztowany i uwięziony przez francuską administrację okupacyjną.; grudzień 1923 - marzec 1924 r.
Oficer policji w Altonie.: 1924 - czerwiec 1926 r.
Oficer policji w Düsseldorfie.: czerwiec 1926 - luty 1930 r.
Komendant policji w Görlitz (Saksonia).: luty 1930 - listopad 1937 r. (?)
Przeniesiony do Hauptamt OrPo (Głównego Urzędu Policji Porządkowej) w Berlinie.: listopad 1937 r.
Szef Urzędu Dowodzenia (Kommando-Amt) w Głównym Urzędzie OrPo.: 1939 - 19 marca 1944 r.
Zastępca dowódcy OrPo (Kurta Daluege).: listopad 1942 - 19 marca 1944 r.
Wyższy Dowódca SS i Policji HSSPF "Ungarn".: 19 marca 1944 - 11 luty 1945 r. (obowiązki przejął 31 marca 1944 r.)
Komendant twierdzy Budapeszt.: 01 grudnia 1944 - 05 grudnia 1944 - (zastąpił go Pfeffer-Wlddenbruch).

Odznaczenia m.in.:

Ritterkreuz des Kriegsverdienstkreuz mit Schwertern.:
Deutsches Kreuz in Silber.: 05 listopada 1943 r.
1914 EK II
1914 EK I
KVK II
KVK I
Verwundetenabzeichen, 1918 in Silber
Ehrenkreuz für Frontkämpfer
Landesorden
Schlesischer Adler 1. Klasse
Ehrendegen des RF SS
Totenkopfring der SS

Po wojnie.

1 maja 1945 r. dostał się do niewoli amerykańskiej. 27 października tego roku został przeniesiony na Węgry. Tamtejsza prokuratura zwróciła się do niego z prośbą o zostanie świadkiem w procesach przeciwko Ferencowi Szálasiemu, Emilowi Kovarczowi, Béli Imrédy i Franzowi Antonowi Baschowi.
Fiaskiem zakończyły się próby postawienia go przed węgierskim sądem za zbrodnie wojenne.
We wrześniu 1948 r., Amerykanie przeforsowali powrót Winkelmanna do okupowanych Niemiec, gdzie został zwolniony. Zamieszkał w Bordesholm. W kwietniu 1955 r., został wybrany z ramienia CDU do lokalnego parlamentu Kilonii. W 1958 r., zrzekł się mandatu radnego. W maju 1961 został przesłuchany jako świadek w procesie Adolfa Eichmanna. W tym samym roku przeszedł na emeryturę jako „pułkownik policji”. Został prezesem związku byłych oficerów policji. W 1962 r., rząd RFN przyznał mu dodatkowo rentę w wysokości 1 700 marek.