SZYMAŃSKI, Józef Feliks.
Porucznik rezerwy piechoty.

Pseudonimy: „Alvi”, „Alwi”, „Gajowy”.
Urodzony: 10 czerwca 1911 r., w Łopusznie, powiat Rohatyń
Zmarł: 25 kwietnia 1995 r., w Bytomiu.
Promocje:
Porucznik.: 11 listopada 1943 r.
Podporucznik.: 1 stycznia 1938 r.
Funkcje:
Służba wojskowa na Dywizyjnym Kursie Podchorążych Piechoty przy 48 Pułku Piechoty (Stanisławów).: 1932 - 1933 r.
Przeniesiony do rezerwy.: ?? -??
Studia na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej.: 1933 - ??
Dowódca plutonu w 53 Pułku Piechoty,: wrzesień 1939 r.
Zaprzysiężony w szeregi Armii Krajowej.: początek 1942 r.
Komendant Inspektoratu Rejonowego Gródek Jagielloński, Okręg Lwów AK.: sierpień 1942 - styczeń 1943 r.
Oficer Organizacyjny w Komendzie Inspektoratu Gródek Jagielloński.: styczeń 1943 - ??
Oficer organizacyjny w Komendzie Rejonu IV, Dzielnicy Zachód, Inspektorat Lwów-miasto, Okręg Lwów AK.: czerwiec 1943 - kwiecień 1944 r.
Zastępca Komendanta Rejonu IV Dzielnicy Zachodniej, Inspektorat Lwów-miasto, Okręg Lwów AK.: czerwiec 1943 - kwiecień 1944 r.
Komendant Rejonu IV, Dzielnicy Zachodniej, Podokręg Lwów-miasto.: kwiecień 1944 - styczeń 1945 r.
Opinie:
Notatki:
Syn Jana (hydrotechnika) i Marii z domu Hołowińskiej. W latach 1922-1932 uczył się w II Gimnazjum im. Piotra Skargi w Stryju, gdzie w 1932 r., zdał maturę. W okresie od 1932 do 1933 r., odbył służbę wojskową na Dywizyjnym Kursie Podchorążych Piechoty przy 48 pp. w Stanisławowie.
Przeniesiony do rezerwy w stopniu kaprala podchorążego. Od 1933 r., studiował na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej (oddział lądowy), uzyskując przed wybuchem wojny absolutorium.
1 stycznia 1938 r., został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy piechoty. W Wojnie Obronnej 1939 r., pełnił funkcję dowódcy plutonu w 53 pp. Ranny pod Gorlicami, przebywał w szpitalu w Stanisławowie.
W Żydaczowie nawiązał kontakt z miejscową organizacją konspiracyjną, ale wkrótce powrócił do Lwowa, gdzie zapisał się na Wydział Inżynierii Lwowskiego Instytutu Politechnicznego oraz podjął pracę w budownictwie.
Podczas okupacji niemieckiej, od czerwca 1941 r., pracował w prywatnej firmie budowlanej Ostaszewskiego z Lublina. Na początku 1942 r., został zaprzysiężony do Armii Krajowej. W sprawach służbowych wyjeżdżał często do Gródka Jagiellońskiego, co wykorzystano w pracy konspiracyjnej.
W okresie od sierpnia 1942 do stycznia 1943 r., pełnił obowiązki Komendanta Inspektoratu Rejonowego Gródek Jagielloński AK. Od stycznia 1943 r., był oficerem organizacyjnym inspektoratu.
Przeniesiony do Lwowa, gdzie w okresie od czerwca 1943 do kwietnia 1944 r., pełnił funkcję oficera organizacyjnego i zastępcy Komendanta Rejonu IV Dzielnicy Zachodniej. 11 listopada 1943 r., został awansowany do stopnia porucznika rezerwy.
Od kwietnia 1944 do stycznia 1945 r., był Komendantem Rejonu IV, Dzielnicy Zachodniej AK/NIE. Brał udział w działaniach zbrojnych we Lwowie, prowadzonych w ramach akcji „Burza”. Po jej zakończeniu, wydał swojemu oddziałowi rozkaz o rozbrojeniu się. Po tym fakcie został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD, po krótkim jednak czasie zwolniony.
Po zwolnieniu ukrywał się, a w styczniu 1945 r., na podstawie fałszywej karty repatriacyjnej opuścił Lwów i wyjechał do kraju. Zamieszkał w Bytomiu, gdzie od czerwca 1945 do czerwca 1947 r., pracował w Spółdzielni Inżynieryjno-Budowlanej. W 1947 r., złożył egzamin dyplomowy na Wydziale Architektury i Inżynierii Komunikacyjnej AGH w Krakowie.
Do 1948 r., pracował w prywatnym przedsiębiorstwie budowlanym inż. Happacha i inż. Połońskiego w Gdańsku. W czerwcu 1948 r., powrócił do Bytomia, gdzie do 1949 r., był prezesem zarządu Spółdzielni Inżynieryjno-Budowlanej. W latach 1949-1972 pracował na stanowisku wicedyrektora Technikum Budowlanego w Bytomiu. W 1972 r., przeszedł na emeryturę, ale jeszcze w niepełnym wymiarze pracował jako nauczyciel.
Zmarł w Bytomiu 25 kwietnia 1995 r. Pochowany na cmentarzu Powstańców Śląskich w Bytomiu.
Odznaczenia m.in.:
|