Historia konstrukcji:
Działo samobieżne Laffly W15T CC zostało opracowane we Francji. Litery CC w oznaczeniu to skrót od ‘chasseur de chars’ co oznacza ‘niszczyciel czołgów’. Model ten opracowano na bazie podwozia transportera Laffly W. 15 T, w którym w tylnym przedziale transportowym zabudowano prowadząca do ogień do tyłu armatę przeciwpancerną Canone de 47 mm Antichar SA Modèle 1937 APX.
Złożono zamówienie na wyprodukowanie 100 pojazdów, z których do czerwca 1940 ukończono około 70 egzemplarzy. Przydzielono je do czternastu baterii BACA (batterie d’anti-chars automoteurs), po 5 pojazdów w każdej.
Dane techniczne:
| Załoga: Masa całkowita: Wymiary: Jednostka napędowa: Skrzynia przekładniowa: Prędkość maksymalna: Zasięg: Uzbrojenie: Opancerzenie: |
3 osoby (dowódca, kierowca, celowniczy) 4.960 kg 5.400 x 1.800 x 1.900 mm silnik 4-cyl. w układzie rzędowym, chłodzony cieczą, zapłon iskrowy, pojemność 2.312 cm3, typu Hotchkiss o mocy 56 KM przy 3.200 obr./min 4 biegi do przodu plus wsteczny, terenowy reduktor na drodze 48 km/h na drodze ok. 300 km 1 armata SA Mle 37 kal. 47 mm, 1 km typu FM 24/29 kal. 7,5 mm od 12 do 15 mm |
Opis konstrukcji:
Pozbawiona dolnego łoża standardowa armata przeciwpancerna kalibru 47 mm została zabudowana w tylnej części otwartego nadwozia transportera Laffly W. 15 T – kąt ostrzału w poziomie wynosił 270 stopni. W pojazdach prototypowych kabinę załogi i działo osłaniała pancerna nadbudowa. Pojazdy seryjne otrzymały znacznie zredukowane opancerzenie, które jedynie uzupełniało standardową maskę działa. Transportowany w pojeździe zapas amunicji obejmował 30 naboi do działa oraz 1.000 naboi do karabinu maszynowego.
Czterosuwowy silnik górnozaworowy (ohv). Gaźnik typu Solex. Umieszczony z przodu silnik poprzez skrzynię przekładniową i rozdzielczą przekazywał napęd na wszystkie koła. Hydrauliczny układ hamulcowy działał na wszystkie koła, natomiast hamulec ręczny mechaniczny działał na koła tylne.
